|
Vrouwenbesnijdenis aanpakken? Ja, dat lukt! |
|
|
|
|
Geschreven door Margaux Tjoeng
|
|
vrijdag 05 februari 2010 |
 Steeds meer migranten zien in dat veel problemen die voorkomen bij vrouwen in hun gemeenschap een direct verband hebben met een besnijdenis op jonge leeftijd. Dat komt doordat Afrikaanse vrouwen zich openlijk uitspreken tegen vrouwenbesnijdenis zegt Pharos, het kenniscentrum voor Vluchtelingen en Gezondheid.
Steeds meer Nieuwe Nederlanders die oorspronkelijk uit Afrikaanse landen als Somalië en Sudan komen, spreken zich openlijk uit tegen vrouwenbesnijdenis. "Het heeft een enorm sneeuwbaleffect", zegt Marja Exterkate van Pharos. "Moeders zeggen openlijk dat ze hun dochters niet meer laten besnijden."
Huisbezoek in grote steden
Dat vrouwen die zelf ooit besneden zijn, of daar mee in aanraking zijn geweest, voorlichting gaan geven, maakt onderdeel uit van het voorlichtingsbeleid van de overheid. Sinds 2006 zijn circa zestig migranten uit Afrikaanse risico-landen opgeleid. Ze gaan onder ander op huisbezoek bij landgenoten in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Eindhoven en Tilburg. Ook imams worden ingezet om uit te leggen dat vrouwenbesnijdenis niet door de koran wordt voorgeschreven.
Vijftig gevallen per jaar
Harde cijfers over hoe vaak vrouwenbesnijdenis in Nederland voorkomt, zijn er niet. Schattingen gaan uit van minstens vijftig gevallen per jaar. Volgens Exterkate hebben vrouwen die besneden zijn vaker last van depressies, angststoornissen, buikpijn en plasproblemen dan andere vrouwen.
Bron: MTNL-redactie
Foto: Amnesty International
 |
Binnenland 
